Narzekanie

"Wkurza mnie, kiedy słucham chrześcijan, ciągle płaczących, że jest źle, że są prześladowania, że nic już dobrego mnie nie czeka. Jakie to jest wygodne. To jest właśnie zakopywanie jedynego talentu w ziemi. Sam nic nie zrobię, ale tak zdramatyzuje sytuację, by mój Pan, miał mnie za usprawiedliwionego. To ciągłe przerzucanie odpowiedzialności, winy za większe i mniejsze zło na innych. Zamiast wziąć i pomnażać to, co mam. Nawet jeśli to jest trudne."

o. Grzegorz Kramer SJ, http://kramer.blog.deon.pl/2014/11/16/kop-w-cztery-litery/

Świętość

"Jak kiedyś zostanę świętym, to właśnie takim od ufności, nie mam nic w sobie, czego On by już wcześniej tam nie złożył, a i ta garstka talentów to raczej jakieś dość dziwaczne i całkiem nieużyteczne umiejętności, czasami aż się uśmiecham i mówię: „ale wymyślił”, no niby jestem pracowity, ale efekty marniusieńkie. Lubić siebie? A za co? Jestem i już. Ale zawsze Mu ufam, w strachu, kłopotach…"

Marcin Jakimowicz, http://gosc.pl/doc/1849403.Na-jagody

Fot. Izabela Trawińska

Gospodarze

"Jezus mówi nam, że to od nas zależy jak wykorzystujemy to, co otrzymaliśmy. Jesteśmy "dysponentami" tego, co dał nam Bóg. Tymczasem często zachowujemy się tak, jakby to od nas zależał los całego świata. Tymczasem jesteśmy gospodarzami na "niwie Pana" i mamy dostosować się do tego, co On nam głosi wykorzystując dane nam talenty. Musimy zawsze pamiętać, że na nas świat się nie kończy."

ks. Mariusz Han SJ, http://www.deon.pl/religia/duchowosc-i-wiara/na-dobranoc-i-dzien-dobry/art,376,na-dobranoc-i-dzien-dobry-lk-6-1-5.html

Fot. Kamil Syc

Ostatnie miejsce

"Jezusa odnajduje się na ostatnim miejscu. Kiedy przyszedł między nas, nie znalazł „miejsca” dla siebie i został złożony w żłobie. Kiedy odchodził - był wyprowadzony poza Jerozolimę i ukrzyżowany pośród łotrów. Siadanie na ostatnim miejscu to nie jakaś lekcja savoir vivre, ale odnajdywanie Boga tam, gdzie On rzeczywiście daje się odnaleźć. W uniżeniu nie chodzi również o ujmowanie sobie godności i zaniechanie talentów, ale raczej odnajdywanie tej godności w byciu z Bogiem i inwestowanie talentów we właściwym kierunku."

ks. Marek Białożyt SCJ, "Zasiąść na ostatnim miejscu", http://profeto.pl/lectio-divina/rok-c,3213.html

Fot. Marysia Pulikowska

 

Odkrywanie siebie

"Przez całe życie odkrywamy siebie. Rozwijając nasze talenty służymy nie tylko sobie, ale także innym ludziom. Dzięki temu stajemy się jeszcze lepszym "winem", które każdy chce "pić". Aby smak tego wina był dobry, potrzeba nam czasu. Tylko w ten sposób rozwijamy nasze zdolności i umiejętności, które wsparte pracą i systematycznością dają "smak" naszemu życiu, ale tez i tych, którzy są wokół nas. Dlatego zachęcani jesteśmy do tego, aby być "dobry winem", które smakuje w dzień i w nocy."

ks. Mariusz Han SJ, "Na dobranoc i dzień dobry - J 2, 1-11", deon.pl

Fot. https://www.facebook.com/pages/Wielkopolska-znana-i-nieznana/448801728492807

Poświęcenie

"Czy bez wielkich ceregieli oddajemy nasz czas, siły, talenty? Czy przynajmniej czasem ktoś patrzący z boku mógłby powiedzieć, że się dla kogoś autentycznie poświęcamy?; że pogodnie przyzwalamy, by zużywały się nasze siły i zdrowie? I że w imię wiernej i ofiarnej miłości potrafimy wystawić się na napięcia, jeśli jak trzeba! Czy bez paniki i rozdzierania szat potrafimy znieść odrzucenie ze strony ludzi "inaczej" myślących i zadowolonych ze swego cwaniactwa, pokrętności myślenia i urządzania się wyraźnie kosztem innych, z reguły słabszych? Czy w obliczu naporu idei i ideologii lekceważących Boga i Chrystusowy Kościół potrafmy - mając Boską Miłość w sercu - pamiętać, że ostatnie zdanie należy do Wszechmocnego i Miłującego Boga Ojca?"

o. Krzysztof Osuch, "Ofiarowanie Pańskie i nasze ofiarowania", deon.pl

Fot. Szymon Domagała, https://www.facebook.com/pages/Świat-z-lotu-ptaka/117644475078501?fref=pb

 

Słuchanie Boga

"Są różne sztuki i umiejętności, których nawet utalentowani uczą się latami. Nie tylko gra na skrzypcach czy pianinie, ale i inne umiejętności wymagają lat studiów i praktyki. Do bardzo wymagających umiejętności należy również słuchanie Boga. Oczywiście, mowa tu o słuchaniu angażującym. Takim, które zwykłego zjadacza chleba i egocentryka, zwykle zajmującego się tylko sobą, przemienia w teocentryka - w kogoś, kto o Bogu nie tylko chętnie myśli, ale i z pasją pielęgnuje serdeczną z Nim więź żywej wiary, radosnej nadziei i uskrzydlającej miłości!"

Ks. Krzysztof Osuch SJ, "Nikodem i my wobec tajemnicy Jezusa", deon.pl